الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )
371
غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )
لو استعمل فى المعنى الآلى و لفظة « من » فى المعنى الاستقلالى لما كان مجازا و استعمالا له 1 ) فى غير ما وضع له 2 ) و ان كان به غير ما وضع له 3 ) فالمعنى 4 ) مرحوم آقاى آخوند مىفرمايند موضوع له آنها يكى است و اگر كلمه ابتداء كه معناى اسمى دارد را بجاى كلمه من كه معناى حرفى دارد ، استعمال نمائيم چنين استعمالى در غير ما وضع له بدون قيد نيست تا استعمال غلط شود و يا استعمال در غير ما وضع له با رعايت قرينه نيست تا مجاز بوجود آيد بلكه استعمال در خود ما وضع له مىباشد و فقط اشكالش اين است كه واضع اجازه چنين كارى را نمىدهد ، لذا بخاطر عدم اجازه واضع و اينكه اين كار مخالف شرط وضع است مجاز نيستيم اسم را بجاى حرف و يا بالعكس استعمال نمائيم ، نه اينكه استعمال در غير ما وضع له باشد ، تا استعمال غلط يا مجاز بوجود آيد ، بلكه استعمال لفظ ابتدا بجاى من و بالعكس استعمال در خود ما وضع له مىباشد . 1 ) براى لفظ « من » 2 ) استعمال در غير ما وضع له نيست تا مجاز يا استعمال غلط حاصل شود بلكه استعمال در خود ما وضع له است . 3 ) يعنى واضع اجازه نمىدهد 4 ) همانطور كه قبلا اشاره كرديم مطالبى را كه مرحوم آقاى آخوند از ابتداى ثم لا بأس به صرف عنان تا آخر امر سوم بيان مىدارند قبلا در مقدمه دوم پيرامون مبحث وضع در قسمت معناى حرفى بيان كردهاند ، در اينجا هم در ادامه بحث صحبت از كلى طبيعى ، عقلى و منطقى پيش مىآيد و ما قبلا معانى اين سه را عرض كرده بوديم .